Savn og Kjærleik

No er eg heima i Haugesund att.
FBO er slutt, og eg er flytta frå Oslo. Merkelig at det skulle blli så vanskelig å flytta frå den byen eg aldri heilt likte.. Som sagt: Eg er ikkje, og vil aldri bli, ei storbyjente.. Men det handlar nok meir om at det var vanskeleg å flytta frå alle dei fantastiske folka eg vart kjend med der.
Saknar alle oslo-venene mine.

Men så er det sjølvsagt godt å koma heim. Og alle har tatt veldig godt i mot meg. Kor godt å få ein klem frå dei eg ikkje har truffe på mange veker.. Eg har sakna dei og. Det verkar som om livet er fylt av savn og lengsel etter nokon eller noko. Eg vil nok i alle fall alltid sakna nokon. Når eg budde på Frekhaug sakna eg folk frå Haugesund. Når eg budde i Oslo sakna eg folk her og på Frekhaug. Og no saknar eg folk frå Frekhaug og Oslo. Og til høsten.. du skjønar teikninga??

Men livet er òg fylt av kjærleik, venleik og lidenskap. Og du kan ikkje ha det i livet uten og å ha savn. Korleis vita kva kjærleik er, utan å vita kva det er å ikkje ha den du elskar hos deg?

Det er godt å vita at Jesus er med meg kvar eg enn flyttar, og samstundes kunne lengta etter å sjå Han som Han er. Kjærleik og savn i godt samspill.

Og dessutan: med fjesbok, mobil og tog er det jo ikkje noko problem å halda kontakten sjølv om avstandane er store reint geografisk.. Tenk om me hadde levt for 200 år sidan! Me er heldige. Takk til Gud!