Sjuklingens liv dei siste dagane...

Eg er sjuk. Tippar at eg har minst 39 i feber. Eg har ligget på sofaen meir eller mindre heile dagen. Med nokre små turar inn på badet innimellom, etterfølgt av massiv hoste. Eg har masse klede på meg, og i tillegg teppe og ei sommardyne. Og likevel får eg feberfrysningar. Men det verste er moglegvis at eg er åleine. Det er så utruleg kjedelig. Ingen som kan dulla med meg. Eg ringte mamma, og ho sa at eg kunne jo koma heim i helga, viss eg framleis er sjuk då, men eg håpar verkeleg eg er frisk til då. Men me får sjå.
Elles kjem ei listeoppdatering på kva som har skjedd i det siste:

• Eg har endeleg klart å få ferdig den ekstremt frustrerande oppgåva som eg har slitt med eit par veker. Og eg har fått levert den. No gjenstår det berre å be om at eg står.
• Me hadde ungdomshelg i Betel i helga: Fleire vart frelst, blant anna ein gut som har vore langt ute på kjøret, som kyrkjelyden har bedt for lenge no.
• Min fantastiske bror, med lovsongsteamet han spelar i, var her og deltok i helga. Det var veldig kjekt å treffa nokre vener frå Hgsd att.
• Ei lita nyfødt jente som har vore veldig sjuk og vart sendt til rikshospitalet i Oslo, legne synest det var veldig vanskelig, som me har bedt masse, masse for, er blitt frisk att! No er ho heime her på Frekhaug, og ho ler!
• Det har vore masse snø her i nokre dagar, men no er den vekk.
• Eg aka i snøen, oppe på Moldekleiv. Og eg såg sannsynlegvis utruleg elegant og fortryllande ut i kjeledressen eg låna av Harald.. ;)
• Gud har vist meg eit par ting frå fortida mi som eg må verta ferdig med. Trur eg er klar for å gå vidare no.
• Eg har funne ut at Jesus ikkje berre er vår bror, men vår brudgom! Vår elskar. Og han vil visa det. He wants to romance us.

Livet er trass alt godt. Sjølv om eg er sjuk. Men det hadde jo ikkje skada å verta frisk.Uansett, som eg skreiv i førre innlegg; mirakla skjer! No har me fått sett det i vår eige kyrkjelyd. Gud er God!

Småtanker

Det er to ting eg vil skrive litt om i dag.
Det første er at eg føler eg lever i eit vintereventyrland. Det er nesten som om eg forventar at ein frekk og freidig snømann som spør meg om eg er gift og tar ein dans med meg. Eller at det skal koma hest og kjerre rundt svingen. Eller a det skal koma ei gamal, krokete dame som sel julenek og vil ha gullhjarta mitt i betaling. Eller kanskje eg møter ein (eple)kjekk prins og to kameratar som skulker skolen.. For ikkje å nemne rødnisser som nisser det dei kan for å verta langluenissar. Det er verkeleg magisk ute for tida. For ei vestlandsjente som meg, som er vant med grått slaps og regn og vinteren, så er det magisk. Eller betre: Guddommelig.

Den andre tingen eg må få skriva, er at mirakler endå skjer. Nokre gonger er dei små, som når ei dame spurte om eg ville sitja på då eg gjekk langs vegen i dag. Sparte vel ein halvtimes frysing på det. Eller dei kan vere større, som når Gud fortel meg at Han elskar meg, sjølv om eg ikkje fortener det. Som når Han hjelper meg til å bli ferdig med fortida mi, og seier at han ikkje er interessert i den, men i framtida mi. Som når Han forandrar kursen vår.
Og dessutan: englar finnest! Eg er litt inspirert av det fantastiske tv-programmet Touched by an Angel i akkurat dette, men eg trur englar finnest i røyndomen og. Kanskje me ikkje ser dei så tydeleg her, men det tydar ikkje at dei ikkje er her. Eg trur dei passar på oss og hjelper oss. Guds tenarar. Kvifor skulle ikkje min Pappa sende ein av sine tenarar for å hjelpe meg? Eg meiner, Han er ikkje ein egoistisk Pappa, så kvifor skulle han ikkje late tenarane hjelpa borna sine òg?

Dagens tips: Sjå "Testify to Love" med Wynonna Judd på Youtube. Sterkt. http://www.youtube.com/watch?v=eWYn2k4IaPY

Gledesbodskap

Sit og tenkjer på ein samtale eg hadde i går, om korleis livet av og til kan vere litt tøft. Men at Gud ALLTID er med oss. Viss me kjenner oss åleine og einsame seier Han at Han alltid er med oss, inntil verdas ende (matt.28.20) og viss me er redde seier Han at me treng ikkje frykta, for Han er med oss (Jes.41.10). Tenkjer me at me ikkje er verd noko seier Han at me er dyrebare og høgt elska (Jes.43.4).

Så tenkte eg på kva Jesus sa at hans oppgåve her på jorda var. Me tenkjer ofte at Han kom for å frelsa oss, men Han kom jo for å gjere mykje meir enn det. La dette synkje inn, og tenk over kva det betyr for ditt liv:

Herrens Ande er over meg;
for Herren Gud har salva meg.
Han har sendt meg til å forkynna
ein gledebodskap for armingar,
til å lækja dei som har eit knust hjarta,
til å ropa ut fridom for fangar
og frigjering for dei bundne.
Eg skal ropa ut eit nådeår frå Herren,
ein dag med straff frå vår Gud.
Eg skal trøysta alle som syrgjer,
og gje dei syrgjande i Sion
hovudprydnad i staden for oske,
gledeolje i staden for syrgjeklede
og lovsong i staden for motløyse.
(Jes.61.1-3)

Eg trur Gud vil visa oss meir av dette i tida framover, på Ablaze-helga her i Betel, og ellers. Og eg gler meg til å sjå det. Både i mitt eige liv, og i alle de andre sitt liv. Ka me deg? Gler du deg?

Frustrasjon!

Eg har cirka to veker på meg til å skriva ei oppgave om noko innan generell sjukepleie. Og eg anar framleis ikkje kva eg skal skriva om! Kvifor er det sånn at når du kan velga mellom så og sei alt, så klarar du ikkje å finna på noko i det heile tatt som interesserer deg? I alle fall har eg det sånn akkurat no.

Og så har du sjølvsagt spørsmålet om kva som er generell sjukepleie. Er psykisk helsevern generelt eller spesielt? Og kva med medisiner og sånt? Det har me ikkje lært nokonting om ennå. Så det kan eg vel eigentleg ikkje velga. Eg prøvar å spørja meg sjøl kva eg kan noko om, men akkurat no kjem eg ikkje på nokon ting. Ingen verdens ting.

Og som sagt, eg har to veker på meg. Og i løpet av dei vekene skal eg også vere med å arrangere Ablaze-helg på Betel, jobbe to dagar og diverse anna. Det verkar som om lærarane trur me ikkje har noko liv utanom skolen, men det har me jo faktisk. Eg har hvert fall det, skal ikkje uttala meg for andre, men...

Nei. Tilbake til søkinga etter noko interessant og enkelt å skriva om. Du må gjerne gje meg ein kommentar med eit forslag viss du vil.. ;)