Småtanker

Det er to ting eg vil skrive litt om i dag.
Det første er at eg føler eg lever i eit vintereventyrland. Det er nesten som om eg forventar at ein frekk og freidig snømann som spør meg om eg er gift og tar ein dans med meg. Eller at det skal koma hest og kjerre rundt svingen. Eller a det skal koma ei gamal, krokete dame som sel julenek og vil ha gullhjarta mitt i betaling. Eller kanskje eg møter ein (eple)kjekk prins og to kameratar som skulker skolen.. For ikkje å nemne rødnisser som nisser det dei kan for å verta langluenissar. Det er verkeleg magisk ute for tida. For ei vestlandsjente som meg, som er vant med grått slaps og regn og vinteren, så er det magisk. Eller betre: Guddommelig.

Den andre tingen eg må få skriva, er at mirakler endå skjer. Nokre gonger er dei små, som når ei dame spurte om eg ville sitja på då eg gjekk langs vegen i dag. Sparte vel ein halvtimes frysing på det. Eller dei kan vere større, som når Gud fortel meg at Han elskar meg, sjølv om eg ikkje fortener det. Som når Han hjelper meg til å bli ferdig med fortida mi, og seier at han ikkje er interessert i den, men i framtida mi. Som når Han forandrar kursen vår.
Og dessutan: englar finnest! Eg er litt inspirert av det fantastiske tv-programmet Touched by an Angel i akkurat dette, men eg trur englar finnest i røyndomen og. Kanskje me ikkje ser dei så tydeleg her, men det tydar ikkje at dei ikkje er her. Eg trur dei passar på oss og hjelper oss. Guds tenarar. Kvifor skulle ikkje min Pappa sende ein av sine tenarar for å hjelpe meg? Eg meiner, Han er ikkje ein egoistisk Pappa, så kvifor skulle han ikkje late tenarane hjelpa borna sine òg?

Dagens tips: Sjå "Testify to Love" med Wynonna Judd på Youtube. Sterkt. http://www.youtube.com/watch?v=eWYn2k4IaPY