Kva er det med at alle får seg kjæraster no for tida? Folk på min eigen alder, og yngre, driv og giftar seg?!? Eg kjenner eg blir frustrert. På den eine sida er eg singel og lukkeleg, og planlegg ikkje å gifte meg i den aller næraste framtida, men på den andre sida skulle eg gjerne hatt ein kjekk type ved sida mi eg òg... Hmm... det skal ikkje vere lett å vere ung.
Og det som er endå verre enn at ikkje har type no, er at det ikkje er nokon guttar i nærleiken eg kunne tenkt meg å bli samans med heller. Kanskje delvis fordi eg (framleis) er i Oslo, og eg synest vestlendingar er kjekkare enn østlendingar (hint-hint til alle kjekke vestlandsgutar =). Og eg vil i alle fall ikkje bu her heile livet, så det tydar at dersom eg skal finna
ein partner her, må eg òg overtala han til å bli med tilbake til vestlandet. Ingen enkel oppgåve. Konklusjonen må bli at eg kjem til å vere singel i minst eit halvt år til. Det burde vel gå an å klare? Viss det berre kunne kome ein "Mr. Darcy" meg i møte når eg flyttar heim att. =)
Uansett set eg lita mi til Gud. Eg stolar på at han vil finna ein god mann til meg.
1 kommentar:
Gud finner en fin type til deg, vettu:)
jeg liker å tenke at det beste blir valgt til slutt - bortsett fra i gymmen på barne- og ungdomsskolen! haha..
om du finner han her(på østlandet) eller på vestlandet, så kommer nok han til å bli så glad i deg, at han flytter med deg, hvor hen det måtte være, bare fordi han ønsker å dele livet med deg, og han bryr seg ikke så mye om hvor i verden dere bosetter dere!
ser deg i morgen:)
glad i<3
Legg inn en kommentar