litt av kvart

Fyrst av alt, så vil eg heim! Heim til ... =) Eg saknar folka der. Og eg er lei av Oslo. Følar eigentleg at eg ikkje passar inn her. Eg høyrer til på den andre sida av fjella. Eg er lei av alle husa, bygardane, gatene, bilane, trikkane, menneska, lyset og det ikkje så alt-for-bra veret.. At nokon orkar å bu her heile livet skjønar ikkje eg. Eit halvt år er meir enn nok for meg. Men eg må vere her eit halvt år til. 5 månadar for å ere nøyaktig. Og eg tel ned til den dagen då eg kan flytta heimatt...
Det andre er at eg er sliten, men eg skjønar ikkje kvifor. Kanskje fordi eg blei dregen litt for fort ned att på jorda etter den fantastiske kick-off-helga i Hgsd sist helg. Med 22 stykk på besøk frå Frekhaug, Remi Fagervik som helgas talar, Team Norge på besøk, mange som blei frelst, mange som blei helbreda (eg ba for ei av dei - wee!) og mange som blei åndsdøpt var det sjølvsagt kjempeflott! Og sidan Betel-gjengen var på besøk fekk eg truffe både dei og venene mine frå Hgsd på ein gong! Eg storkoste meg. Men alt gjekk i ett, og den slitne følelsen måtte jo koma ein gong, eg berre hadde vel ikkje tid til å tenka over den før no på torsdag.. Og no kjennar eg den godt. Vil helst slutta alt og dra heim, men som eg skreiv ovanfor, så kan eg ikkje det...
Det tredje er at Kenya-turen er utsatt, på grunn av urolegheitane i landet. Litt trist, men det skal nok gå bra. Må bytta ei helg på jobb, men det skal vel gå. Men eg håpar verkeleg at det blir Kenya, det er liksom det eg har forberedt meg på. Sjølv om det nok blir fantastisk uansett kvar me dreg. Eg gler meg uansett, eg stolar på Gud og på lærarane våre. Gud sin trofasthet når til skyene, i følge salme 57.10(?) så trur han har kontroll.
Det var min litle oppdatering på mitt liv.. Ikkje alt er tipp topp, men alt i alt har eg det eigentleg bra. Må berre få ut litt frustrasjon og sinne nokre gonger.. Gud signe deg!